محمد تقي جعفري
88
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
همچو موشى هر طرف سوراخها مىكند غافل ز انوار خدا چون كه سوى دشت و نورش ره نبود هم در آن ظلمات جهدى مىنمود اصلا اين گونه انسانهاى شب پرست و خواب آلود راهى در پيش پايشان نمىبينند تا نيازى به راهنما احساس كنند . بعبارت ديگر در خود احساس تشنگى نمىكنند تا دنبال آب بروند . اين بينوائى اختيارى كه از كور كردن و فلج ساختن خويشتن ناشى شده است ، آنان را تا سر حدّ زندگى حيوانى مضرّ و خطرناك تنزل مىدهد ، و براى اين گونه حيوانات ، زندگى حتّى يك لحظه هم براى مطالعه و شناخت مطرح نمىگردد ، تا به اين نتيجهء منطق فطرى برسند كه پيامبران كيستند و چه مىگويند و ائمّهء معصومين كيستند و چه مىگويند خلاصه ، همانطور كه امير المؤمنين عليه السّلام مىفرمايند : ائمّهء معصومين مانند ستارگان آسمانند ، ولى براى كسانى كه بدانند كه وجود آنان مانند كشتى بسيار معظم و پر محتوى رو به مقصد بسيار با اهمّيّتى در حركت است و براى كسانى كه واقعا بدانند براى زندگى آدمى روشنائىها وجود دارد و تاريكىها و اگر در آن تاريكىها به عقل و درك ناچيز خود مغرور شود و پيروى از راهنماى واقعى ننمايد ، روشنائيهاى زندگيش هم به تاريكيها مبدّل خواهد گشت . براى توضيحات بيشتر در بارهء مقام آل محمّد عليهم السّلام مراجعه شود به ج 2 ص 272 تا ص 281 و ج 5 ص 250 و ص 251 و ج 14 ص 123 تا ص 126 و از ص 129 تا 132 .